Wednesday, 10 July 2013

ชีวิตเด็กปี 1
    

    ผมเคยเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเมื่อปี พ.ศ.๒๕๕๕ในตอนนั้นผมเกเรมากๆ
ทั้งติดเกมส์ ติดเพื่อน ขี้เกรียด ติดเหล้า จึงทำให้ผลการเรียนของผมในเทอม ๑ แย่มากทำให้ผม
ติด F พอผ่านมาเทอม ๒ ผมก็ยังคงเอานิสัยเดิมมาใช้คือ ติดเพื่อน ติดเกมส์ ติดเหล้า
และผลก็เกิดเกรดของผมแย่กว่าเดิมมากเทอม ๑ แค่ติดไม่กี่ตัวแต่เข้าเทอม ๒ 
ผมติดมากกว่าเดิมผมติดถึง๕ตัวทำให้ชีวิตของผมตอนนั้นตกต่ำมาก ๆ ผมเลย
ทำเรื่องลาออกก่อนที่จะโดนรีทายผมกลับมาบ้าน
พร้อมความหวังอันแสนริบหรีแต่ผมก็ได้เจอเพื่อนที่เรียนมหาวิทยาลัยราชภัฏเขา
บอกว่ามาเรียนด้วยกันสิเรากำลังจะรีรหัสใหม่ผมเลยเห็นแสงสว่างจากเพื่อนผม
ผมก็เลยตกลงที่จะมาเรียนที่มหาวิทยาลัยราชภัฏโดยมีเพื่อนที่เป็นคนแนะนำผ
มมาเรียนผมและเพื่อนเลือกที่จะเรียนคณะนิเทศศาสตร์สาขาวิชาสื่อสารสื่อใหม่
พอเปิดเทอมผมก็ได้เจอเพื่อน ๆ ที่น่ารักทุกคนและได้มีกิจกรรมสารสัมพันธ์ระหว่าพี่กับน้อง
ซึ่งเรียกง่ายๆว่า (รับน้องนั้นและ) ผมเป็นคนไม่ค่อยชอบกิจกรรมมากสักเท่าไหร่นักแต่พอผม
ย้ายมาอยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏแล้วทำไห้ผมรู้ศึกว่ากิจกรรมน้อยและทำให้ผมที่จะคิดกลับมา
ตั้งใจเรียนอีกครั้งและคณะอาจารย์ผู้สอนก็สอนรู้เรื่องสนุกและไม่ทำให้ผมเครียดผมเลยคิดว่า
ผมจะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดจะไม่มีประวัติซ้ำรอยอีกเป็นครั้งที่ ๒ ผมจะคิดสะว่าครั้งที่ปีที่แล้วขอให้มันเป็นบทเรียนอันแสนเศร้าที่ผมจะไม่มีวันลืมมันและจะเก็บบทเรียนนั้นมาเตื่อนใจในยามที่ผมท้อ










3 comments:

  1. เขียนตรงไปตรงมาดีค่ะ แต่อยากให้ใส่ใจภาษา การจัดหน้า และย่อหน้าให้เรียบร้อยกว่านี้ มันแสดงถึงการให้เกียรติคนที่เรากำลังคุยด้วย

    การเริ่มต้นใหม่ของนักศึกษาครั้งนี้อยากให้คุณปรับตัวให้มาก โลกไม่ได้หมุนตามเรานะคะ อยากอยู่รอดในสังคมนี้ต้องทำตามกติกาสังคมด้วย อย่างน้อยก็ในวิชาเรียน

    ReplyDelete
  2. บทความต่อไปอยากให้เขียนเรื่อง "นักนิเทศศาสตร์ยุคดิจิตัล" ส่งภายในสิ้นเดือนกันยายนนะคะ

    ReplyDelete
  3. ขอบคุณครับอาจารย์ ผมจะนำคำติชมนี้ไปพัฒนา ครับผม

    ReplyDelete